“Durven sturen op inhoud” – dat was de rode draad die we over de gesprekstafels zagen lopen. Niet alleen als wens, maar als gedeelde urgentie. Want er is de afgelopen jaren veel opgebouwd door aanbieders van dagbesteding. Het vraagt om een opdrachtgever die dat erkent en er op inzet de komende jaren.

Meerjarig en ambitieus

Het verlangen dat in de gesprekken het duidelijkst naar voren kwam, is die naar een meerjarige opdracht. Niet telkens opnieuw beginnen, niet telkens opnieuw verantwoorden en heronderhandelen, maar samen werken aan grotere transitieopgaven in de stad. Wat gebeurt er in de wijken? Hoe bereik je de mensen die nu buiten beeld blijven? Welke partijen moeten daarvoor samenwerken? Die vragen verdienen een lange termijnperspectief, en dat vraagt om contracten die daarvoor ruimte bieden.

Tegelijk hoorden we een stevige boodschap richting de eigen sector: als we dat vragen, moeten we er zelf ook klaar voor zijn. Aanbieders moeten scherper worden op wat echt een zorgvraag is en wat een leefvraag. Zorg die nu geleverd wordt vanuit een geïndiceerd budget, maar eigenlijk thuishoort in de sociale basis – die kan terug.

Inkopen op wat er al is

Een concreet punt dat in de groepen naar boven kwam: hoe zorg je dat een aanbesteding geen papieren werkelijkheid wordt? De oproep was helder – koop in op wat er al bestaat. Durf te werken vanuit de data. Wat is het volgende logische stapje, gegeven wat aanbieders al hebben opgebouwd? Geef maximale ruimte om dat te benutten, in plaats van opnieuw van nul te beginnen.

Dat vraagt iets van een leidraad voor inkoop: prikkels die sturen op inhoud, niet alleen op prijs of papieren kwaliteitseisen. Maar het vraagt ook iets van het contractmanagement daarna -stabiliteit, continuïteit, en minder energie kwijt zijn aan verantwoording over cijfers.

Gebiedsgericht en in coalities

Gebiedsgericht werken werd door meerdere tafels naar voren gebracht als een manier om rust en focus te brengen. Maar dan niet in de zin van één aanbieder die een gebied bepaalt. Juist in coalities: partijen die vanuit gezamenlijke inhoud kijken naar wat doelgroepen nodig hebben en wie welke rol pakt. Een trekkende partij die naar andere domeinen kan kijken, naar grotere opdrachten, maar altijd vanuit samenwerking.

Die samenwerking kan ook gefaciliteerd worden. Er werd aan tafel gevraagd om ruimte in het contract voor coalities, om stimulansen op samenwerking, en om experimenteerbudget – zodat aanbieders ook echt kunnen investeren in hoe je mensen bereikt die nu buiten beeld blijven.

Toegang: minder drempels, meer partijen

Een ander sterk gedeeld punt was de toegang. Het aantal verwijzingen vanuit buurtteams naar dagbesteding is opvallend laag. De oproep: laat aanbieders zelf ook indicaties stellen, en kijk of huisartsen en WPI daarin een rol kunnen spelen. Meer partijen die de weg weten, betekent meer mensen die aankomen. Vanuit de groepen klonk ook het idee van een stedelijk trajectbureau – een gedeelde toegang die aanbieders samen organiseren, in plaats van dat iedereen een eigen ingang heeft.

En dan is er de taal. “Dagbesteding” werkt niet meer. Termen als “meedoen” en “meewerken” zijn al eerder geïntroduceerd – maar worden nauwelijks gebruikt, ook niet als productnaam. Dat is, zo klonk het, eigenlijk eenvoudig op te lossen. En het maakt mogelijk ook de weg vrij om los te komen van een woord dat voor veel mensen een drempel opwerpt.

Vertrouwen als vertrekpunt

Misschien wel de meest fundamentele verschuiving die gevraagd werd: van controle naar vertrouwen. Nu gaan veel gesprekken over verantwoording, over productiecijfers, over het op orde houden van de administratie. Dat trekt energie weg van de inhoud en van de beweging die je bij mensen ziet. De vraag is hoe je, binnen de kaders die er zijn, toch veel meer vanuit vertrouwen stappen kunt zetten.

De opbrengst van deze bijeenkomst wordt uitgewerkt in een vijftal sessies, gefaciliteerd door De Omslag ism de gemeente. De opbrengst wordt meegenomen in een notitie voor de gemeente ‘Wij voor de stad’, als input voor de leidraad. Die leidraad wordt naar verwachting in het najaar van 2026 geschreven.

[nieuws/259_3]